Комментарии на: Путешествие Эми Грант в Москву

От: Emi Granti

Emi Granti — Tue, 20 Jul 2010 11:58:15 +0000

ემი გრანტი

ხალხო მომხედეთ,
დავჯდეთ ,დავფიქრდეთ:
ვინ ვართ და რანი?
განა არ ვაცვით
ჯვარზე ჩვენი
ჩვენ ამირანი?

და ცოდვიანი გზები განა
ცოტა გვივლია?
ჩვენ არ მოვკალით
წინამძღვარი
ჩვენი -ილია?
არ მოვაგლიჯეთ
საქართველოს
სიბრძნის კბილია?

და არ ჩავქოლეთ
ჯავახიშვილი
ჩვენ მიხეილი?
მონანიების გარეშე
ნუთუ გვინდა ხეირი?

არ დავცინოდით
გალაკტიონს
უშნო ქილიკით?
და არ გვივლია
გზების ნაცვლად
ვიწრო ბილიკით?

განა ბალახი არ გადავწვით
ფეხქვეშ ცვრიანი?
როცა მოვაშთეთ დანოსებით
ჩვენ ტიციანი?

განა იქნება ერი ჩვენი
ისევ დიადი,
თუ არ ვიგლოვეთ
ექს პრეზიდენტი
ჩვენი-ზვიადი?

განა არ გვეყო
ამდენი
ხალხო
ზიზღი და შური?
სისხლის ცრემლები
ნუ გგონიათ
ვაზის ნაჟური.

ერთ კაცს ვიგლოვებთ-
გავითამაშებთ
შექსპირს და თეტრს…
მერე ართმანეთს დავერევით
და ვიწყებთ
ტრიალს…

თუ ჩვენ ვინებებთ
არსთაგამგემაც თუკი ინება,
წაღმა შევცვალოთ
მდინარის იქნებ
უკუდინება.

….და თუ ცხოვრება
წამია და ამაოება.
რაში გვჭირდება
ყალბი სიკეთე
და სათნოება?

ჩამოვჯდეთ
ხალხო!!!
დავფიქრდეთ
კიდევ:
ვინ ვართ და რანი
დატყვევებული დროა
დავიხსნათ
ჩვენ ამირანი.

От: Emi Granti

Emi Granti — Mon, 19 Jul 2010 21:43:20 +0000

ემი გრანტი

მეშვიდე ცის მთებზე
ამქონდა
თოჯინა’
რომელიც
არ მქონდა
ტიროდა წარსული
ნისლებით.
…ვივსები,
ვივსები,
ვივები…
ტკვილით’რომელიც დამდევს და
თოჯინა რად უნდა ქალს დევს და?
ღამეს რომ მთვარეში ათევს და
წარსულს რომ სულ თმებით ათრევს და…

ღრუბელი
ცრემლში ცრემლს
აქსოვდა..
მახსოვდა,
მახსოვდა,
მახსოვდა,
თოჯინა’რომელიც არ მქონდა.
ათოვდა,
ათოვდა,
ათოვდა,
თოჯინას
რომელიცა რ მქონდა.

От: Emi Granti

Emi Granti — Mon, 19 Jul 2010 18:44:05 +0000

Междугородние звонки!
Вы с Богом наперегонки -
Вокруг планеты – кто кого!
От крика лопнуло стекло,
Которое меж ним и мной!
/ნიკა ტურბინა/

ემი გრანტი

ისევლე ნიკა…
ძველი დღეების
მწარე ქრონიკა.
და ქრონიკული
ერთი ცრემლი
დამდევს
გზებით
გზასაცდენილი
ძველი სიზმრიდან
წარსულის ხმებით
გამოდევნილი…

და წვანან
სხვები
სხვათა აკვნებში.
სულ სხვა ყანებში
ივსება თეფში
პირამდე სევდით.
უკვე შენც ჩანხარ
ხუთი სართულით
ჩემო დაისო
და ჰყვავის ვარდი
სხვა პლანეტაზე
დღეს სამაისო.

და უკვე ვიცი,
პატარა პრინცი-
უკვე ჭაბუკი
გელოდება
ფანქრებით ხელში.

ფეხმორთხმულია
ბაობაბები.
ჩვენს შორის დღეა
ჩამომჯდარი:
თეთრი ფარდები.

უკვე ვერ ხატავს
ჭაბუკი ბატკანს
და მონატრებას
ვარსკვლავებს ატანს

/ძალას არ ატანს/.

და მაინც…
ზოგჯერ
თავთავებს ხატავს
მაღლა პრინცია,
დაბლა -მელია…
ხელში ფანქრები
შემომელია,

გზა არ მაქვს უკან,
ლაბირინთი კი
გასასვლელია.
ჭაბუკი კიდევ
მასპინძელია.
****8
ისევლე ნიკა,
ძველი დღეების
მწარე ქრონიკა
და ქრონიკული
პოეზიის
გადაკივლება.

От: Emi Granti

Emi Granti — Mon, 19 Jul 2010 09:28:44 +0000

/გაგრძელება/
გვინდა მზიანი ღამე,
მთვარე
თუ გაიშოტა
და პოეზიის დაგვირგვინება
რუსთველი
შოთა.

მერე კი ერთიც
ვაჟა გვინდა;
კიდევ ილია;
ბარემ აკაკიც;
თუკი გზები
გამოგვივლია.

ჩახრუხაძე და
არ გამოგრჩეს
თუ ნახო საბა.
ღირსეულ შვილებს
მუზამ მოარგოს
თავისი კაბა.
თუ მორბის თერგი,
არის მტკვარი
და ჩქეფს რიონი,
ნუ დაგვამადლი
ვნებით გვინდა
ბესარიონი.

თუ გასაზრდელი
ქართველს ბევრი
ისეც ჰყავს
შვილი,
დავითი გვინდა
გადახვეწილი
გურამიშვილი.

მიგვაქროლებდეს
წინ დიდებისკენ
გვინდა მეეტლე
და აღარ გვინდა
იყოს მეეტლე
ისევ ერეკლე.

გვინდა დავითი,
დაგვამშვენებდა
ვიცი თამარი.
დრო ცოტა მაქვს და
არ მსურს
გამომრჩეს
რაღაც მთავარი….

ერთიც ოქროსი
თუ იქნება
ბარემ საწმისი
და დაგვიცალე
ჩვენი დიდების
ღმერთო სასმისი.

От: Emi Granti

Emi Granti — Mon, 19 Jul 2010 09:15:16 +0000

ემი გრანტი

მე ვარ ქართველი!!!!
და საქართველოს
ე .ი. ვარ შვილი!
ამით ღმერთისგან
ვარ დაწყევლილი
და დალოცვილი!
მე ვარ ქართველი
დაბადებით…
და ეს მადარდებს:
იყო ქართველი
ვალია და
როგორ
გადადებ?

მე ვარ ქართველი!!!
დღეს ამიტომაც
ვარ მოწყენილი,
ასე ახლოს ვარ
და ასე შორს
გადახვეწილი.

თუა გოლგოთა,
მიტარებია
მე ჩემი წილი:
ჯვარი მტრისაგან
გადათელილ-
გადალეწილი.

მომიტანია სამშობლომდე:
ვნახე აქ ველი-
დავდგი ჯვარი და
სასწაულებს
ახლა აქ ველი

თუ იყო მტრობით
ხალხი ჩემი
გუშინ
დაშლილი,
ვიხილო ხვალე
მთის არწივი
ფრთებგადაშლილი!!!

და დავიბრუნოთ
ძველი დიდება,
ოდეს წაშლილი
თუა მამასთან
უძღები შვილი
ისევ აშლილი,
ვნახო ბუხართან,
იყოს სუფრა
მისთვის გაშლილი
და იყოს მტერი
ამის შემყურე
ნერვებაშლილი.

თუკი ქართველი
სიცოცხლეს
დათმობს,
სიყვარულს- ვერა!
დღეს საქართველოს სიყვარულმა
აქ შეგვაჯერა.

От: Emi Granti

Emi Granti — Mon, 19 Jul 2010 09:13:10 +0000

EMI GRANTI
ემი გრანტი
აიეტიდან დღემდე გმინავს
ჩემი კოლხეთი!!!
და გახვეული არის ცეცხლში
ვით
ჯოოხეთი!

აიეტიდან
ღალატობენ
კოლხეთს ქალები,
ხან სიყვარულით,
ხან დასდევენ
ძველი ვალები.

ვით ნაკუწ-ნაკუწ
აიეტმა
ააწყო
შვილი,
ოდეს ტკივილით,
სასოწარკვეთით,
იყო შეშლილი…
ისე ჩვენც უყნდა შევაკოწიწოთ
ჩვენი მამული.
სისხლით და ცრემლით,
ცრემლითდა სისხლით
გადანამული.

От: Emi Granti

Emi Granti — Mon, 19 Jul 2010 09:11:54 +0000

emi granti
ემი გრანტი

ჩემო სამშობლოვ!!!
ჩაკარგული ვარ
უცხო მხარეში
მე შენი შვილი…
ვუცდი მოგზაურს
შორი ქვეყნიდან,
როგორც დავითი,
გურამიშვილი.

ვერ დამიჯერებთ,
თუ ვერ მიხილეთ
ბოლომდე ქართლის ჭირით
ნასვამი.
ალბათ, მოვხუცდე
უნდა ძალიან,
რომ გაგაგონოთ
შორით ნათქვამი…
ლექსები მაინც გდაასვენეთ
თუ შევიქმნები
უეცრად გვამი.

მე კი დამტოვეთ…
რა პრობლემაა?
სიკვდილს სიცოცხლეს
დავესესხები.
მე დროს გავუძლებ,
ოღონდ უჩემოდ
ატირდებიან
ჩემი ლექსები.

გაიყრებიან რამეთუ გზები.

От: Emi Granti

Emi Granti — Mon, 19 Jul 2010 09:09:25 +0000

emi granti

ემი გრანტი

სულში ანათებს
წითელი კვარი,
ქართული დროშა!!
ქართული ჯვარი!!
დროშას ქართული
უხდება ჯარი!!!!!!

ქართული მზე და დროშა ქართული!
ღვთის მადლითაა გადახლართული!
წმიდა გიორგის მადლით ხატული
გაგვითენდება მალე ნატრული.

წამოიზარდა მიწყივ ნათლული
უნეტარესის გულში ჩაკრული.
უკან დღეები დაგვრჩება კრული
რახან ვიქნებით ჩვენ ძნად შეკრული:
ოსი ,აფხაზი,
მეგრელ- გურული….
ვიმღეროთ მერე
დარი-დურული.

უკან დავტოვოთ
ცა მოღრუბლული
შავი ჩექმებით
შავ-მოდღურული…..

და სიყვარულის
შევქმნათ
ჩურჩული
და სიყვარულის
შევქმნათ კივილი
და გავაყოლოთ
ღრუბლებს ტკივილი.

სხვა გზას მონახავს მალე ავდარი:
ამოშენდება სულის საყდარი.

წითელი ჯვრები,
თეთრი აფრები,
უკან აღარ მაქვს
უკვე ხათრები.

წინ გედები და
უკან ჩაფრები
წინ სიყვარულის
ზღვებით დავთვრები.

ავაფრიალოთ
ყველამ ქართული
თეთრი აფრები,
ზე აღმართული!!!!
სადც მუხაა იდგეს წიფელი,
ოღონდ გულები!!
გულები
წრფელი!!!!

თეთრი აფრები!
წითელი ჯვრები!!
ამისთვის ყველგან
დავიხარჯები!!!!

ქართულო დროშავ!
ქართულო დროშავ!!!
აწ და მარადის
შენ გეაჯები!!!!!!!!!

От: Emi Granti

Emi Granti — Sun, 18 Jul 2010 18:40:08 +0000

ემი გრანტი
თუკი რამ გვებადებოდა,
ყველა მტერს მანდამებოდა:
ჩვენი ბადაგით ტკბებოდა,
ჩვენი გვინოთი თვრებოდა.

მტერზე უარესი მოყვარე
გიმილით ეგებებოდა
ფოჩია კამფეტს ელოდა,
საცა კაი ყმა კვდებოდა.

ვახ, ჩემი ქვეყნის ბედო და,
ფეხქვეშ თუ მტერს ზგვა ედო და,
რა გიხარია ყბედო და,
მამულს განა ეს ხვდებოდა?

ალუდა ვნახე სიზმარში,
კაცი სირცხვილით კვდებოდა,
სამას არაგველს სიბრაზით
პირს ცეცხლი მაჰკიდებოდა.

მიწყივ, იუდა არასდროს
სამშობლოს არ უხდებოდა.

От: Emi Granti

Emi Granti — Sun, 18 Jul 2010 18:31:48 +0000

shmagi madlobaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!